“МИФТАҲУ-Л-УЛУМ” АСАРИДА КЎРСАТИШ ОЛМОШЛАРИ БАЁНИ
;
Кўрсатиш олмошлари (المبهمات) ўзгармас сўзлардан бири ҳисобланиб, сўз охири ҳеч қандай ўзгаришга учрамайди.Abstrak
Абу Яъқуб Саккокий “Мифтаҳу-л-улум” асарида кўрсатиш олмошига ўзига хос услубда қуйидагича таъриф беради: “Гапирувчи ва эшитувчидан бошқа олдин эслаб ўтилган нарсага бирор бир шартсиз ишора қилади. Кўз билан кўриш ёки ҳикоя қилинишга ҳожат сезилмаган ўринларда: - ذا (бу мз), تا، تي، ته، ذه، - ( бу мн), - أولا ( булар мз,мн) бундан бошқа шу ўринда қўлланувчи сўзларга أسماء الإشارة - (“ишора номлари” [кўрсатиш олмошлари]) деб номланади” [1, 31b].
Iqtiboslar
MU – Имом Аба Яъқуб Юсуф ибн Абу Бакр ибн Маҳаммад Саккокий. Мифтаҳу-л-улум. Анқара Milli Kütüphanesi. Қўлёзма 26 Hk 192 рақам. – 244 в.
الدكتور فاضل صالح السامرائي. معاني النحو. الجزء الأول. – عمان. دار الفكر. 2000. صفحة 392
الشيخ مصطفى الغلاييني. جامع الدروس العربية. الجزء الثلاثة. بيروت. مؤسسة الرسالة. 2010. صفحة 847.
عبد الله جمال الدين بن هشام الأنصاري. تحقيق محمد محي الدين عبد الحميد. شرح قطر الندى و بل الصدى. – دمشق. دار الخير. 1990. صفحة 352.
