ТАДБИРКОРЛИК СЕКТОРИДА ТАРКИБИЙ МУВОЗАНАТНИ ТАЪМИНЛАШ: МЕТОДОЛОГИЯ ВА ЗАМОНАВИЙ ТЕНДЕНЦИЯЛАР
Abstrak
Ҳозирги глобаллашув ва рақамли трансформация шароитида миллий иқтисодиётнинг барқарор ўсиши ва рақобатбардошлигини таъминлашда тадбиркорлик сектори муҳим ўрин тутади. Айниқса, ривожланаётган мамлакатларда тадбиркорлик иқтисодий ўсишнинг драйвери сифатида намоён бўлиб, иш ўринлари яратиш, инновацияларни жорий этиш ва ички бозорни диверсификация қилишда ҳал қилувчи аҳамият касб этади. Шу нуқтаи назардан, тадбиркорлик сектори таркибий тузилмасини илмий асосда такомиллаштириш долзарб вазифалардан бири ҳисобланади.
Iqtiboslar
Audretsch, D. B., & Keilbach, M. (2004). Entrepreneurship capital and economic performance. Regional Studies, 38(8), 949–959. https://doi.org/10.1080/0034340042000280956.
Baumol, W. J. (1990). Entrepreneurship: Productive, unproductive, and destructive. Journal of Political Economy, 98(5), 893–921. https://doi.org/10.1086/261712.
North, D. C. (1990). Institutions, institutional change and economic performance. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511808678.
Reynolds, P. D., Hay, M., & Camp, S. M. (1999). Global Entrepreneurship Monitor: 1999 Executive Report. Kauffman Center for Entrepreneurial Leadership.
Schumpeter, J. A. (1934). The theory of economic development. Harvard University Press.
