ALISHER NAVOIY VA JAHON TILSHUNOSLIGI
;
Alisher Navoiy, tilshunoslik, fonetika, leksikologiya, grammatika, qiyosiy tahlil, jahon tilshunosligi, Sharq, G‘arb, lingvistikAbstrak
Alisher Navoiy o‘zbek adabiy tili va tilshunoslik tarixida beqiyos meros qoldirgan buyuk mutafakkirdir. Uning “Muhokamat ul-lug‘atayn”, “Majolis un-nafois”, “Xazoyin ul-maoniy” kabi asarlarida til, uning imkoniyatlari, so‘z boyligi, grammatik qurilishi haqida qimmatli fikrlar ilgari surilgan. Ushbu maqolada Navoiy tilshunoslik qarashlari jahon tilshunosligi doirasida tahlil qilinadi, Sharq va G‘arb lingvistika an’analari bilan qiyosiy o‘rganiladi. Tadqiqotda Navoiy merosining zamonaviy lingvistika fanidagi o‘rni, fonetika, leksikologiya, morfologiya hamda umumiy tilshunoslik tamoyillariga qo‘shgan hissasi ochib beriladi. Shuningdek, maqolada Navoiy qarashlarining bugungi o‘zbek tili taraqqiyoti va xalqaro lingvistik izlanishlardagi ahamiyati ham yoritiladi.
Iqtiboslar
Abduazizov, A. A. (2010). Tilshunoslikka kirish. Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi.
Abdurahmonov, G‘. (1992). O‘zbek tilining tarixiy grammatikasi. Toshkent: Fan.
G‘anieva, D. (2017). O‘zbek adabiy tili tarixi. Toshkent: O‘qituvchi.
Karimov, I. A. (1997). Yuksak ma’naviyat – yengilmas kuch. Toshkent: Ma’naviyat.
Mirzaev, T. (2001). Alisher Navoiy va o‘zbek tilshunosligi. Toshkent: Fan.
Navoiy, A. (1960). Muhokamat ul-lug‘atayn. Toshkent: Fan nashriyoti.
Navoiy, A. (1991). Xazoyin ul-maoniy. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti.
Qodirov, H. (2008). Tilshunoslik nazariyasi. Toshkent: Universitet.
Rasulov, R. (2015). Til va jamiyat. Toshkent: Yangi asr avlodi.
Sultonov, U. (2019). “Navoiy til haqidagi qarashlarining lingvistik ahamiyati.” O‘zbek tili va adabiyoti, №2, 45–56-betlar.
Vohidov, R. (1981). O‘zbek tilining tarixi. Toshkent: Fan.
Yo‘ldoshev, M. (2014). Tilshunoslikka oid asosiy tushunchalar. Toshkent: O‘qituvchi.
