“ЗЕВАРХОН” ДОСТОНИДАГИ ЎЗ СЎЗЛАРНИНГ ҚЎЛЛАНИШИ

Authors

  • Г.С. Қодирова (Ўзбекистон Республикаси ИИВ Жиззах академик лицейи) Author

Keywords:

достон, бахши, шева, лексик бирлик, эпик маҳорат, халқ тили, сюжет, матн, частота, шаклдош, маънодош, тингловчи-эшитувчи.

Abstract

Ушбу мақола – илмий ахборотда Фозил шоир куйлаган “Зевархон” достони матнида учраган ўз сўзларнинг матн таркибидаги ўрни хосланганлиги ва достон бадияти учун қай даражада хизмат қилганлиги ҳақида сўз боради. Айрим сўзларнинг “ж”ловчи қипчоқ шевасида фаол қўлланганлиги, достондаги муайян ифоданинг таъсирли, ёрқин бўлиши, сюжет воқеаларининг тингловчи-китобхон хотирасида сақланиб қолишида саба бўлган лисоний омиллар мисоллар асосида таҳлил қилиб берилган.

References

Зевархон. (Айтгувчи Фозил Йўлдош ўғли, ёзиб олувчи М.Алавия, нашрга тайёрловчи М.Муродов, Тошкент, 1986 й).

“Ўзбек тилининг изоҳли луғати”, – Т.: 2020.

Жуманазарова Г. Фозил Йўлдош ўғли достонларининг лингвопоэтикаси. Т. 2012.

Published

2024-08-20

How to Cite

“ЗЕВАРХОН” ДОСТОНИДАГИ ЎЗ СЎЗЛАРНИНГ ҚЎЛЛАНИШИ. (2024). Young Scientists, 2(21), 95-98. https://in-academy.uz/index.php/YO/article/view/28142