O‘ZBEK SHEVALARIGA OID SO‘ZLARNING MAZMUNIY GURUHLARI BO‘YICHA TASNIFIGA DOIR

Abstract

Til mehnat jarayonida yaratilgani tufayli uning bosh manbayi va asosiy ildizlari, binobarin – asosiy boyliklari ham mehnatkash xalq tilida bo‘ladi. Ulug‘ bobomiz Alisher Navoiy 1499-yilda yaratgan «Muhokamat ul-lug‘atayn» asarida turkiy tillarning, jumladan, o‘z ona tilining fazilatlari va afzalliklarini isbotlashda butunicha xalq tiliga tayangan, yozma adabiyotga mehnatkash xalq tilidan kirgan jonli so‘zlarni maxsus ta’kidlab ko‘rsatgan edi: «Sipqarmoq, qizg‘anmoq, termulmoq, bezanmoq, o‘kurmak, qing‘aymoq, bo‘xsamoq» [1, 245] kabi. Chunonchi, xalq tili hisoblangan shevalar har bir milliy tilning asosini tashkil etadi va u milliy-ma’naviy qadriyatimiz hisoblanadi.