INTERMATN VA UNING TURKIY ADABIYOTDAGI TARIXIY ILDIZLARI
;
Intermatnlik, turkiy adabiyot, Navoiy, Fuzuliy, Qur’on, Hofiz, tasavvuf, matnlararo aloqa, klassik she’riyat, adabiy dialog, allyuziya, iqtibos, fors-tojik adabiyoti.Abstrak
Ushbu maqolada intermatnlik nazariyasi turkiy mumtoz adabiyot kontekstida o‘rganilgan bo‘lib, Alisher Navoiy va Muhammad Fuzuliy ijodi misolida matnlararo aloqalarning badiiy-nazariy xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqot davomida intermatnlikning asosiy shakllari – iqtibos, allyuziya, qayta talqin va matniy dialog asosida Navoiy va Fuzuliy she’riyati Qur’on oyatlari, hadislar, fors-tojik adabiyoti va tasavvufiy manbalar bilan o‘zaro munosabatda ekanligi ochib beriladi. Maqola zamonaviy adabiyotshunoslik nazariyalari (J. Kristeva, M. Baxnin) bilan Sharq mumtoz poetikasining metodologik integratsiyasini amalga oshiradi. Tadqiqot natijalari turkiy adabiy merosni global nazariy paradigmalar asosida yangicha talqin qilishga xizmat qiladi.
Iqtiboslar
Kristeva, J. (1966). Word, Dialogue and Novel. New York.
Bakhtin, M. (1972). Problemy poetiki Dostoyevskogo. Moskva.
Alisher Navoiy. (1989). Devon. Toshkent: G‘afur G‘ulom nashriyoti.
Fuzuliy. (1996). Devon. Toshkent: Fan.
Rajabov, A. (2021). Intertekstual yondashuv va mumtoz she’riyat. Toshkent: Akademnashr.
