SOHIBQIRON AMIR TEMUR VA SHOHRUH MIRZONING ILM-FAN TARAQQIYOTIGA QO‘SHGAN HISSASI
Abstrak
Temuriylar davrida ikki shahar Samarqand va Hirot im-fan va madaniyatda yuksak cho‘qqiga ko‘tarildi. Albatta bunda hukmdorlarning ilmni rivojlantirish uchun qilgan say-harakatlarining o‘rni beqiyos. Amir Temur qaysi shaharga yurish qilsa, u yurtning olimlarini izzat-ikrom etadi va ularni poytaxt Samarqand shahriga taklif etadi. Ularga bu shaharda faoliyat yuritishlari uchun masjid va madrasalar bino qilib beradi. Sohibqironning o‘zi ham juda zakovatli, bilimdon edi. Buni olimlar bilan olib borgan bahs-munozaralari yaqqol ko‘rsatib beradi. Doimo Sohibqiron bir tomondan, yurish qilgan joylardan o‘z poytaxtiga olimlar olib kelgan bo‘lsa, ikkinchi tomondan, o‘zi borgan joylarda olimlar bilan albatta ilmiy munozaralar olib borgan.
Iqtiboslar
Abdurazzoq Samarqandiy. Matlai Sa’dayn va Majmuai Bahrayn. – 2-jild 1- bo‘lim. Toshkent: O‘zbekiston, 2008. – B. 632.
Ibn Xaldun. Tarixi ibn Xaldun. – Bayrut: Dar al-fikr, 2000. – 7-jild. – B.762.
Ibn Arabshoh. Ajoib al-maqdur fi tarixi Taymur. – Toshkent: Fan, 2019. – B. 513.
Ibn Iyoz. Badoiu az-zuhur fi vaqoi’i ad-duhur. – Qohira: 1972. – 2-jild. –B. 622.
Ibn Tag‘riberdi. An-nujum az-zohira fi muluki Misr va al-Qohira. – Qohira: Darul kutub Misriyya, 1971. –14-jild. –B. 336.
Musa Şamil Yüksel. Timurlularda Din-Devlet İlişikisi. İzmir. 2007.
Şerefüddin Ali Yezdi. Zafernâme. – İstanbul: Selenge, 2013. – S. 512.
Yusuf Ziya Söylemez. Timurlular Döneminde Herat. Doktora Tezi. Malatya. 2023. S. 251.
