O‘ZBEK TILIDAGI SHAXS MA’NAVIYATINI IFODALOVCHI VOSITALARNING IZOHLI LUG‘ATLARDA BERILISHI
;
ma'naviyat, ot, duoxonlik, do‘stparvarlik, haqqoniylik, uyatli, ixlosli, muhabbatli, nafratsiz, e’tiborli, beparvolik, beshafqat, sadoqatlilik, saxiylik, mehnatsevarlik, xushmuomalalik, farosatlilik, vatanparvarlik, rahmdillik, rostgo‘ylik, axloqsizlik.Abstrak
Adiblarimiz o‘zining butun hayotini insonlarning ma’naviy taraqqiyoti yuksalishiga, xalqning ahilligi va farovonligini ta’minlashga, ilm-fan, san’at va adabiyot taraqqiyotiga bag‘ishladi. Zero, ma’naviyat insonning ijtimoiy-madaniy mavjudot sifatidagi mohiyati, ya’ni mehr-muruvvat, adolat, to‘g‘rilik, sofdillik, vijdon, or-nomus, vatanparvarlik, go‘zallikni sevish, undan zavqlanish, “yovuzlikka nafrat, iroda, matonat va shu kabi ko‘plab asl insoniy xislatlari va fazilatlarining uzviy birlik, mushtaraklik kasb etgan majmuidir”. Xususan, mumtoz adiblarimizning adabiy me’rosi ana shunday mavzular bilan yo‘g‘rilgan. Biroq bu leksemalar amaldagi lug‘atlarda aks ettirilmadi.
Iqtiboslar
Эргашев И. Миллий истиқлол ғояси. – Тошкент: Академия, 2005. – Б. 53.
Эркаев А. Маънавият ва тараққиёт модели. Монография. – Тошкент: Маънавият, 2005. – 192 б.
Эркаев А. Миллий ғоя ва маънавият. – Тошкент: Маънавият, 2002. – Б. 46.
Ҳакимова М. Семасиология. – Тошкент, 2008.
Ҳамраева Ш. Ўзбек тили морфологик анализатерининг лингвистик таълимоти. – Тошкент: CлобеЭдит, 2020.
Имомназаров М., Эшмухамедова М. Миллий маънавиятимиз асослари. – Тошкент: Ислом университети, 2000. – 360 б.
Ирисқулов М. Тилшуносликка кириш. – Тошкент: Ўқитувчи, 1992.
Маҳмудов Т. Мустақиллик ва маънавият. – Тошкент: Ўзбекистон, 2001. – Б. 140.
