TILSHUNOSLIKDA YANGI METODLAR ASOSIDA ISHLASH KO’NIKMALARI
Main Article Content
Abstract:
Strukturaviy Tilshunoslik tilshunoslikka yondashuv bo'lib, strukturalizmning umumiy yondashuvining bir qismidir. Tilni o'zaro bog'liq birliklarning statik tizimi sifatida o'rganish ta'kidlangan. Strukturaviy Tilshunoslik so'zlarning korpusini to'plashni va keyin korpusning barcha elementlarini turli darajalarda tasniflashga urinishni o'z ichiga oladi: fonemalar, morfemalar, leksik toifalar, ism iboralari, fe'l iboralari va jumla turlari (Vikipediya). Tilni o'rganish til ta'limini qo'llashi kerak, chunki bu chet yoki ikkinchi tilni o'qitish va o'rganishdir. Til ta'limi, shuningdek, tilni o'qitishda qo'llanilishi mumkin bo'lgan amaliy tilshunoslikning bir bo'limi hisoblanadi. O'qitish tilida o'qitishni o'rganish strategiyalari ham qo'llaniladi, chunki ular tilni o'rganish jarayonini tushunish usuli sifatida tobora ko'proq e'tiborni jalb qildilar.
Article Details
How to Cite:
References:
Anderson, Paul S. 1972. Language Skill in Elementary Education. New York: Macmillan Publishing Company, Inc.
Bloomfield, Leonard. 1933. Language. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Brooks, Nelson. 1964. Language and Language Learning. 2ndedition. New York: Harcourt, Brace, and World.
Brown, H. Douglas. 2001. Principles of Language Learning and Teaching. New Jersey: PrenticeHall, Inc.
Chaer, Abdul. 2003. Psikolinguistik: Kajian Teoretik. Jakarta: Penerbit Rineka Cipta.
Chomsky, Noam. 1965. Aspect of the Theory of Syntax. Cambridge: Massachusseth the .J.T. Press.
Cook, S. J. & A. Walter. 1971. Introduction to Tagmemic Analysis. London – New York – Sydney – Toronto: Holt, Rinehart & Winston.
Diknas. PP No.19/2005 tentang Standar Nasional Pendidikan (SNP).
http://www.unissula.ac.id/vl/download/Peraturan/PP_19_2005_STANDAR_NAS_PENDIDIKAN.PDF diakses 26Mei 2014

