SUFI ANTROPOLOGIYASI VA ZAMONAVIY PEDAGOGIK HUMANIZM: UMUMIY METODOLOGIK ASOSLAR.
Article Sidebar
Main Article Content
Аннотация:
Ushbu tezisda sufi tafakkurida shakllangan inson haqidagi tasavvurlar – ya’ni insonning ilohiy manbadan kelib chiqqanligi, uning ruhiy-poklanish imkoniyati cheklanmaganligi, qalb markaziy aksiologik mezon sifatida talqin etilishi va inson kamolotining ijtimoiy xizmat bilan yakun topishi – zamonaviy pedagogik humanizm konsepsiyalari bilan qiyosiy tahlil qilinadi. Sufi antropologiyasi insonni “ichki imkoniyatlari uyg‘otilishi kerak bo‘lgan mavjudot” sifatida ko‘rsa, humanistik pedagogika ham shaxsni o‘zini ro‘yobga chiqarish salohiyatiga ega bo‘lgan, erkinlik, hurmat va dialog orqali kamol topadigan subyekt sifatida talqin etadi. Tadqiqotda matnshunoslik, aksiologik tahlil va konseptual rekonstruksiya metodlari asosida ikki an’ananing ontologik (inson tabiati haqidagi), gnoseologik (bilish usullari haqidagi) va aksiologik (qadriyatlar iyerarxiyasi haqidagi) umumiyliklari yoritiladi. Xulosada sufi antropologiyasining zamonaviy ta’limni insonparvarlashtirish, dars muhitida hurmat va xizmat tamoyillarini kuchaytirish hamda o‘qituvchining yo‘lboshlovchi rolini asoslashdagi metodologik salohiyati ko‘rsatib beriladi.
Article Details
Как цитировать:
Библиографические ссылки:
Абу Ҳомид ал-Ғаззолий. Ихё’ улум ад-дин. – Қоҳира: Дар ал-фикр, 2004. – 4 т.
Қушайрий Абу’l-Қосим. Рисола ат-тасаввуф. – Бейрут: Дар ал-кутуб ал-илмия, 2002. – 432 с.
Жалолиддин Румий. Маснавийи маънавий. – Теҳрон: Интишорот, 2003. – 756 б.
Баҳоуддин Нақшбанд. Рисолалар. – Тошкент: Фан, 1993. – 186 б.
Rogers C. On Becoming a Person. – Boston: Houghton Mifflin, 1961. – 420 p.
Maslow A. Motivation and Personality. – New York: Harper & Row, 1954. – 326 p.
Dewey J. Democracy and Education. – New York: Macmillan, 1916. – 434 p.
Elias M., Zins J. Social and Emotional Learning. – Alexandria, VA: ASCD, 1997. – 179 p.
Назаров Қ. Миллий маънавият ва тарбия. – Тошкент: Ўқитувчи, 2015. – 208 б.
Юнусова М. Тасаввуф ва тарбия масалалари. – Тошкент: Маънавият, 2007. – 156 б.