ZAMONAVIY LINGVISTIK YONDASHUVLARDA TIL ME’YORLARI VA UNDAN CHEKINISH MASALALARI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract:
Lisoniy me’yor masalasi tilshunoslikning eng muhim tadqiqot yo‘nalishlaridan biri bo‘lib, uning rivojlanishi har bir davrda turli nazariy yondashuvlar va madaniy-ijtimoiy tamoyillar bilan uzviy bog‘langan. Til qoidalari nafaqat lingvistik tamoyillar, balki falsafiy va ijtimoiy g‘oyalar ta’sirida ham shakllangani tufayli, ushbu jarayon tilning mustahkam va umumiy qabul qilingan qoidalar tizimiga aylanishiga xizmat qilgan. Har bir tarixiy bosqichda til normalarini aniqlash va ularni belgilashda turli qarashlar ustuvor bo‘lgan. Masalan, XVII–XVIII asrlarda til normalarini belgilash asosan normativ grammatikalar va lug‘atlar orqali amalga oshirilgan: tilga yondashuv an’anaviy va tartibga solingan me’yorlarga asoslangan bo‘lib, grammatik qoidalar va lug‘at tarkibi tuzilmalari aniq belgilab qo‘yilgan edi.
Article Details
How to Cite:
References:
Ельмслев Л. Пролегомены к теории языка. – М.: Прогресс, 1960. – 240 с.
Шчерба Л. В. О трояком аспекте языковых явлений и об эксперименте в лингвистике // Избранные работы по русскому языку. – М.: Просвещение, 1974. – С. 62–74.
Коссериу Э. Введение в лингвистику. – М.: Прогресс, 1970. – 304 с.
Нематов Ҳ., Расулов Р. Til–me’yor–nutq: sistem tilshunoslikka oid izlanishlar // O‘zbek tili va adabiyoti. – 2001. – № 1. – Б. 7–12.
Хожиев А. Ҳозирги ўзбек адабий тили. – Тошкент: Ўқитувчи, 1985. – 272 б.
Филология энциклопедияси / Таҳр. ҳайъати: Ҳ. Нематов, Ш. Раҳматуллаев ва б. – Тошкент: Ўзбекистон миллий энциклопедияси, 2005. – 598 б.