Бадиий асар тилини пухта ўрганмасдан туриб асар моҳиятини ҳам, ёзувчининг бадиий эстетик ниятини ҳам, шу асарнинг сўз санъати тарихи жараёнидаги ўрнини ҳам белгилаш мумкин эмас. Афсуски, асар тили устида ишлаш кўпинча мумтоз асарларни ўрганиш асосида луғат билан ишлаш, айрим ўзлашма сўзлар ёки кўчма маъноли сўзларни жиҳозлашдангина иборат бўлиб қолган.

Навоий 1485 йилда “Хамса”ни ёзиб тугатгач, “Тарихи анбиё ва ҳукамо” асарини ёзишга киришади. Асар уч қисмдан иборат бўлиб, биринчи қисмда пайғамбарлар ҳаёти ва насаблари ҳақида маълумотлар берилади. Иккинчи қисмда Аллоҳга яқин бўлган обид инсонлар ҳақидаги хабарлар келтирилади.

Мақолада ёзувчи Нурали Қобул ижодининг ўрганилиши тарихи, ёзувчи бадиий маҳоратининг баъзи жиҳатлари ҳақида сўз юритилади. Муаллиф Нурали Қобулнинг “Суд” ҳикояси таҳлили орқали муаллифнинг бадиий жасорати, асар структураси, сюжет ва композиция ҳақидаги фикрларини баён этади.  

Ушбу  мақолада Юртимизнининг суюкли Фарзазанди табобат илмининг  етук дарғаларидан  бири  Абу Али   Ибн  Синонинг ҳаёти ва  фаолияти  тарихий  манбалар  асосида  илмий  асослаб  берилган.

Ушбу мақолада ўзбек адабиётида Тўлқин Ҳайитнинг “Вафо маликаси” романи истиқлол даврида яратилган асарлар орасида бадиий жиҳатдан анча бақувват ва тарих тўғри ҳамда ҳаққоний акс эттирилган асарлар сирасига кириши, шу билан биргаликда, Тўлқин Ҳайитнинг ушбу тарихий мавзуда самарали ижод қилганлиги, ижод маҳсули сифатида  тарихий мавзуда асар ёзганлиги бу роман “Турон тунлари” романи "Вафо маликаси" романининг тўлдирилган ва қайта ишланган иккинчи нашри эканлиги ҳамда Соҳибқирон Амир Темурнинг Туронни озод этиши, юрт шуҳратини тиклаш учун мамлакат тепасига келиши ҳақидаги башоратлар тарихий ҳақиқат аспектида акс эттирилиши, ҳамда Урфон Отажоннинг "Ҳумоюн қабул" ҳикоясида Соҳибқирон характерини яратиш билан боғлиқ масалалар таҳлилга тортилгани билан аҳамиятлидир

Ат-Термизийнинг ижодий фаолиятида яратилган асарлари ичида «ал-Жоми’ ас-саҳиҳ» («Ишончли тўплам») энг асосий ўринни эгаллайди. Ушбу асар юқорида қайд қилганидек, «ал-Жоми’ ал-кабир» («Катта тўплам»), «Саҳиҳ ат-Термизий», «Сунан ат-Термизий» («Термизий суннатлари») каби номлар билан ҳам юритилади. Тарихчи Ибн Хажар ал-Асқалонийнинг ёзишича, ат-Термизий ушбу асарини 270 ҳижрий (884 милодий) йилда, яъни қарийб олтмиш ёшларида, илм-фанда катта тажриба орттириб, имомлик даражасига эришгандан кейин ёзиб тугатган.

Мазкур тезисда Америка ёзувчиси П.Бак томонидан  «Сахий Ер» асарида хитойлик деҳқонларнинг ҳаётига таъсир қилган ижтимоий  глобал  ўзгаришлар  бадиий  талқини  юзасидан  тезис  муаллифи-нинг таҳлилий  фикр-мулоҳазалар баён  қилинади. Романда Хитой қишлоқларидаги  деҳқонлар  оилаларининг  ўтмишдаги  ҳамда  одатий  яшаш тарзлари  кенг  ёритилади. Хитой жамиятидаги ижтимоий муҳитнинг шаклланиши, жамият ва сиёсатни уйғунланиши, деҳқон  оилаларнинг машаққатли  ҳаёти  каби  аспектлар  бутун  асар динамикасини  белгилаб  берган.  Романдаги   инқилобдан  олдинги  Хитой маданияти  ва  ҳамжамия-тида  содир  бўлган  глобал  ўзгаришларнинг  бадиий  талқини  ёзувчининг бой  фантазияси  ва  адабий-бадиий  тасаввурининг  ижодий  маҳсулидир.   

Ўзбек адабиётида Юсуф қиссаси сюжети асосида яратилган дастлабки муфассал ва кенг кўламли асар Носируддин Бурҳонуддин Рабғузийнинг “Қисаси Рабғузий” асарида келтирилган Юсуф алайҳиссаломга бағишланган фасл бўлса-да, ушбу сюжет эпик талқинининг бадиий жиҳатдан энг пишиқ ва мукаммал поэтик талқини ўзбек шоири Дурбек ижодига мансуб “Юсуф ва Зулайхо” достонидир.

Мазкур мақолада Низомиддин аш-Шошийнинг “ Усул аш-Шоший” асарининг ёзилиш тарихи, унинг енг қадимги қўлёзма ва тошбосма нусхалари ва унига ёзилган шарҳ,ҳошия, таълиқлар билан бир қаторда асарнинг батафсил тавсифи ҳамда унинг таркибий қисми ёритилгандир. Усул ал-фиқҳ соҳасида ёзилган жамловчи асар ҳисобланган ушбу китоб замонамизга қадар ўз аҳамиятини ёқотмагани билан ажралиб туради. Асарда нафақат усул ал-фиқҳга доир соҳалар, балки араб тили грамматикаси ҳамда фонетикаси батафсил ёритиб берилган.

Кино адабиётнинг барча тасвир, ифода воситаларидан ҳикоя қилиш санъатини, инсон характерини очиб беришни, унинг жанр бойлигини ўзига мерос қилиб олган. Барча турдаги кинофильмларда адабиёт маълум даражада тадбиқ этилган.

Сўз мулкининг султони, машриқ ва мағрибни илму ирфон зиёси билан баҳраманд этган Навоий ҳазратлари ўз асарларида комиллик, тасаввуф, Аллоҳга бўлган ҳақиқий ишқ, руҳиятни поклаш ва камолот чўққиларини забт этиш ҳамда жамият ҳаётида фаол бўлиш ва бошқа кўплаб мавзуларда сўз юритганлар.

Ёш авлодга таълим-тарбия бериш, уларни келажак ҳаётга тайёрлаш, ижодий фаолиятга, одоб-ахлоқли бўлишга, илм олишга, фойдали юмушлар билан шуғулланишга тайёрлаш ишлари Шарқ халқларининг қон-қонига сингиб кетган ноёб амаллардандир. Таълим-тарбия ишларининг қонун билан ҳимояланиши, барча ташкилий, раҳбарлик ва таъминот ишларининг давлат тасарруфида бўлиши, давлатнинг, халқнинг ўз келажаги учун жиддий қайғуришидан далолат беради.

Ушбу мақолада бугунги адабий жараёнда ўзига хос ўринга эга ёзувчи Луқмон Бўрихон ижоди, унинг қиссачиликдаги маҳорати ва ўзига хослиги масалалари муаллиф қаламига мансуб “Сирли муаллим” қиссаси мисолида конкретлашади. Aдиб қиссаларининг услубий-композицион қурилиши, образ яратиш, воқеаларни тасвирлаш, бадиий асар тилининг ўзига хослиги каби қатор масалалар хусусида сўз юритилган ва тегишли хулосалар берилган.

Абу-л-Ғозий Баҳодирхоннинг "Шажараи Турк" асари туркий халқлар тарихини, шажарасини ва маданиятини тавсифлайдиган муҳим манбалардан бири ҳисобланади. Асар туркий халқларнинг келиб чиқиши, урф-одатлари ва уларнинг маданий мероси ҳақидаги қимматли маълумотларни ўз ичига олади. Барон Дезмезон, машҳур француз таржимони ва филолог, ушбу асарни француз тилига таржима қилиб, европалик ўқувчилар учун бу қимматли маълумотларни ошкор қилди. Ушбу мақолада Дезмезоннинг таржима усуллари, лингвомаданий бирликларнинг берилиши ва уларнинг мисоллари таҳлил қилинади.

Аксарият бадиий асарлар мазмуниан ижтимоий муаммоларни ёритишга хизмат қилади. Ана шундай асарлардан бири – К.Г.Паустовскийнинг “Эски қайиқ” (“Old boat”) асари саналади. Асарда бугунги кун учун ҳам долзарб бўлган ижтимоий муаммо – ўрмонларни сақлаб қолиш масаласи ёритилган. Асарни ўрганиш орқали талабаларда ўрмонларни сақлаб қолишга нисбатан масъулият ҳисси қарор топади. Тенгдошлари билан ўзаро ҳамкорликда асар моҳиятини таҳлил қилиш, бадиий ғоя ва унинг ечими юзасидан шахсий муносабатни баён қилишдан иборат мулоқот жараёнини инглиз тилида ташкил этиш эса талабаларда коммуникатив  фаолликни оширишга хизмат қилади. Мақолада ана шу хусусида сўз юритилади.

Мақолада муаллиф Иккинчи жаҳон уруши йиллари бошланиши жараёнида Ўрта Осиё халқларининг Совет армиясига сафига чақирилиши, уруш бошланганганда сўнг сафарбарлик этилиши тартиби,  ўзбек йигит ва қизларининг ғалабага қўшган хиссалари, жасорати ва матонати,  босиб ўтган оловли йиллари, уларнинг урушдаги фаол иштироклари ёритилган.

This article describes the history of Niżām ad-Dīn al-Shāshī's " Uṣūl al-Shāshī", its oldest manuscript and lithographic copies, as well as a detailed description of the work and its components, as well as a commentary, margin, and taliq written on it. This book, which is considered a comprehensive work written in the field of uṣūl al-fiqh, is distinguished by the fact that it has not lost its importance until our time. In the work, not only the areas related to uṣūl al-fiqh, but also the grammar and phonetics of the Arabic language are covered in detail.

Ушбу мақолада нутқ услублари, хусусан, сўзлашув услуби масаласи, мазкур услубнинг мулоқот жараёнидаги асосий нутқий сифатлари ҳамда унинг ўзига хос хусусиятлари, ўрни ва вазифаси ёритилган. Шунингдек, анъанавий нутқ услуби билан бадиий асарлар ва киносценарийлардаги нутқий жараёнларнинг лисоний хусусиятлари очиб берилган.

This article explores the issue of visual approach, which is now a new concept in the methodology of teaching literature.  It analyzes the importance of a visual approach to a work of fiction.  The author of the article observes the importance of the visual approach by analyzing some of the poems and summarizes their ideas.

Ушбу маколада бадиий маҳорат қирралари, образ яратиш, содда ва самимий характерлар тасвири, қаҳрамон руҳиятини табиат манзараси билан уйғунлаштира олиш, ҳаётий асосга қурилган бадиий воқелик, бадиий асар тилидаги жозибадорлик, ўйноқилик, бадиий тасвир воситаларидан ўринли фойдалана билиш каби масалалар таникли адиб Луқмон Бўрихоннинг “Бир томчи ёш” қиссаси мисолида ёритиб берилган.