Мақолада ХХ аср тилшунослигида муаммоли ва мунозарали масалалардан ҳисобланган сўз ясалишининг лингвистик тавсифи ва ясама сўзлар деривацияси хусусияда фикр юритилган. Лингвистикада сўз ясалишининг лингвистик тавсифи ва ясама сўзлар деривацияси хусусияда, унинг тавсифи билан боғлиқ олиб борилган ишлар, тадқиқотлар ҳамда уларнинг муҳим натижалари қайд этилган. Ушбу фикр ва мулоҳазаларга муаллиф ўз нуқтаи назаридан муносабат билдирган ҳамда тегишли хулосаларга келган.

Ушбу мақолада инглиззабон Америка адиблари асарлари мисолида персонажлар нутқида учрайдиган сўз тежамкорлигининг кўринишлари, воситалари, бадиий ҳамда лексик-семантик хусусиятлари ҳақида фикр юритилган.

Ушбу мақолада қизиқчилар нутқининг лингвостилистик хусусиятлари ёритилади. Ўзбек миллий сўз ўйинлари, уларни ҳосил қилишнинг усул ва воситалари қизиқчилар нутқи мисолида таҳлил этилади. Шунингдек, мақолада қизиқчилик, аскиячилик, латифа (анекдот)ларнинг хусусиятлари, бир-бирига ўхшаш ва фарқли жиҳатлари ҳақида фикр юритилади.

Сир эмаски, тилшунослар сўзларни турли фаразлар асосида сўз туркумларга ажратишган. Улар ичида энг муҳимларидан бири бу феъл ҳисобланади. Мазкур мақолқда биз шу йўналишада амалга оширилган тадқиқотлар нарихига назар соламиз.

Мазкур мақолада радио дастурларида сўз эркинлигининг акс этиши, мутахассис ва мухлиснинг ўзаро муносабатидаги холислик, бошловчиларнинг дастур олиб боришда ўз “амплуа”сидан чиқиб, гапириши  ҳақида сўз юритилган.  Шунингдек, миллий  радиоканалларимиз дастурларидаги очиқлик, холислик, эркинлик асосида тайёрланган дастурларни таҳлил қилинган.

Ушбу мақолада инглиззабон Америка адиблари асарлари мисолида персонажлар нутқида учрайдиган сўз тежамкорлигининг кўринишлари, воситалари, бадиий ҳамда лексик-семантик хусусиятлари ҳақида фикр юритилган.

Ушбу мақолада инглиззабон Америка адиблари асарлари мисолида персонажлар нутқида учрайдиган сўз тежамкорлигининг кўринишлари, воситалари, бадиий ҳамда лексик-семантик хусусиятлари ҳақида фикр юритилган.

Мақолада адабиёт назариясига доир илк туркий рисола Шайх Аҳмад Тарозийнинг “Фунун ул-балоға” асари ҳақида сўз боради. Асарнинг ягона қўлёзмаси бундан чорак аср муқаддам фанга маълум қилинганига қарамай, унда шеършунослик билан боғлиқ масалалар етарлича ўрганилмаганлигига диққат қаратилади.

Ушбу мақолада сўз ўқувчиларни касб-ҳунарга йўналтириш, уларнинг шахс хусусиятларини инобатга олиш, касб-ҳунарга йўналтириш ишларининг муҳимлиги, унинг мактаб таълим-тарбия жараёниниг ажралмас қисми эканлиги, ўқувчиларнинг ҳаётий шароитларининг ўзгариши давомида таълим ва меҳнат соҳаларини мустақил ва онгли танлай олиши ҳақида сўз боради.

Мазкур тезисда Маҳмуд Замахшарийнинг “Ал-Муфассал” асарининг учинчи фасли — ҳарфлар сўз туркуми ва унинг биринчи боби, яъни жар ҳарфлари (кўмакчи сўзлар)нинг ёритилиши таҳлил қилинади. Асарда араб тилида қаратқич келишигини талаб қилувчи турли кўмакчи сўзлар, уларнинг маъно қирралари ва қўлланиш имкониятлари изоҳланган.

The study of the contribution of modern enlighteners to the development of pedagogical thought, their pedagogical views, their heritage and their image has always been the main goal of society. Known from history, the Jadids put forward in their views the ideas of public education and enlightenment, substantiating the need to reform the old school in order to rid the nation of ignorance, and laid the foundations of the Jadid method. This article discusses the views of the Jadid enlighteners on the above content.

“Таржимадан мақсад – таржима эмас, аслият, – деган   эди истеъдодли шоир ва таржимон Тилак Жўра, – таржимада таржима туртиб турмаслиги, балки аслият бўртиб турмоғи даркор”. Таржимада аслият бўртиб туриши таржимондан жуда кўп фазилатларни талаб қилади. Бадиий таржима юксак профессионал савияда бўлиши учун таржимон сўз санъатини нозик  ҳис қиладиган ижодкор бўлиши керак. Шу билан бирга, таржима назариясини чуқур билиши, таҳрир масаласи, сўз устида ишлаш маҳорати, бадиий тил хусусиятларини пухта эгаллаган бўлиши зарур.

Маколада мактабгача ёшдаги булган болалар нуткининг ривожланиши, сузларни тугри талаффуз килиниши ва суз бойлигининг ортишида муомала этикасининг урни хакида маълумотлар келтирилган.  

Сўз мулкининг султони, машриқ ва мағрибни илму ирфон зиёси билан баҳраманд этган Навоий ҳазратлари ўз асарларида комиллик, тасаввуф, Аллоҳга бўлган ҳақиқий ишқ, руҳиятни поклаш ва камолот чўққиларини забт этиш ҳамда жамият ҳаётида фаол бўлиш ва бошқа кўплаб мавзуларда сўз юритганлар.

Ушбу мақолада Бухоро ва Самарқанд каби шаҳарларда ташкил этилган таълим тизими хусусида сўз боради. Хусусан, мазкур шаҳарларнинг манғитлар даврига келиб, илм-фан марказларига айлангани хусусида маълумотлар тарихий манбалар асосида таҳлил этилиб, очиб берилган. Бундан ташқари, Бухоро амирлигидаги иқтисодий, ижтимоий-сиёсий ислоҳотлар натижасида қайта ишга туширилган таълим муассасалари, уларга ўқитувчи ва мураббийларнинг тайинланиши хақидаги маълумотлар ёритиб берилган. Шунингдек, бу даврда Самарқандда олиб борилган ислоҳотлар, хусусан, таълим ислоҳотлари муҳим тарихий манба ҳисобланган “Тарихи Хумулий” асари асосида таҳлил қилинган.Мақолада шунингдек, Тарихи Хумулий асари, унинг муаллифи ҳамда унда ёритилган масалалар хусусида сўз боради.

Маколада мактабгача ёшдаги булган болалар нуткининг ривожланиши, сузларни тугри талаффуз килиниши ва суз бойлигининг ортишида муомала этикасининг урни хакида маълумотлар келтирилган.

Бу мақолада ота-онага яхшилик қилиш борасида сўз юритилган бўлиб, айни шу мавзуда ёзилган Муҳаммад ибн Исмоил ал-Бухорийнинг “Биррул Волидайн” асаридаги ҳадислар ва унинг аҳамияти қичқача ёритилган. Қолаверса қонунчилигимизда ҳам бунга катта эътибор берилганлиги ҳақида сўз юритилади.

Турли энциклопедик манбаларда берилишича, тиббиётга оид 300 мингдан зиёд сўз ва сўз бирикмалари мавжуд. Уларнинг ичида тиббий термин-метафоралар улкан қисмни эгаллайди. Ушбу мақолада тиббиётга оид термин-метафораларни таркибий қисмлари 1000дан ортиқ мисоллар асосида чуқур тахлилга тортилган ва муаллифнинг хулосалари келтирилган.

Фахруддин Ўзжандий ва у кишининг шогирдлари ҳанафий мазҳабининг асосий усул қоидаларин ишлаб чиқгач, улардан олдинги Фахриддин Розий, Ал-Хассоф, Ат-Таҳовий ва Ал-Кархийлардек мутақаддим фақиҳлар мазҳаб асосчилари жорий қилган қоидаларни жамлаб усул қоидалари мажмуини яратишди. Мақолада сўз юритадиган Фахруддин Ўзжандий сингари мутааххир олим эса ўзларидан олдинги мутақаддим фақиҳларнинг жорий қилган қоида ва тамойилларини атрофлича ёритиб берилди. Уларни далиллаб, энг саҳиҳ қовллар билан қувватлаб шарҳлади. Энг асосийси бу маълумотларни энг лойиқ боб ва бўлимларга тақсимлаб, ҳанафий мазҳаби усул ул-фиқҳ илмини таълим берадиган тенгсиз асарларни ёзиб қолдирди. Мазкур мақолада Ҳанафий мазҳабининг мана шундай сўнгги авлод энг забардаст олими ва у қолдирган илмий меърос ҳақида сўз юритилади.

Мақолада янгиланаётган Ўзбекистонда амалга оширилаётган либерал-демократик ислоҳотлар тадбиркорлик, хусусан, тадбиркор шахс ҳуқуқий маданиятини мустаҳкамлаш ва юксалтириш учун мустаҳкам пойдевор вазифасини бажараётганлиги, унинг ўзига хос хусусиятлари ҳақида сўз боради.

Ушбу мақолада бугунги кунда вояга етмаганларни ғайриижтимоий хатти-ҳаракатларга жалб қилиш жиноятларини тергов қилиш бўйича йўл қўйилган камчиликлар ва уларни бартараф этиш йўллари ҳақида сўз юритилган..

Ушбу мақолада профилактика инспекторининг  маъмурий ҳуқуқбузарликларнинг сабаб ва шарт-шароитларини аниқлаш ҳамда уларни бартараф этиш фаолияти бўйича, ҳуқуқбузарликларнинг сабаблари ва уларга имкон бераётган шарт-шароитларни аниклаш хамда олдини олиш, тақдимнома турлари, профилактика инспекторлари томонидан маъмурий  ҳуқуқбузарликларнинг сабаб ва шарт шароитларини аниқлаш ва  уларни бартараф етиш бўйича киритилган тақдимномаларни бажармаслик бўйича жавобгарлик масалалари  ҳақида сўз боради.

Мазкур мақолада йўл ҳаракати хавфсизлиги хизмати томонидан ички ишлар органларининг маъмурий фаолиятини амалга оширишнинг ҳуқуқий асослари, йўл ҳаракати хавфсизлиги хизматининг ҳуқуқий мақоми, йўл ҳаракати хавфсизлигини таъминлаш бўйича норматив-ҳуқуқий ҳужжатлар тўғрисида маълумотлар берилган бўлиб, бу борада йўл ҳаракати хавфсизлиги хизматининг асосий вазифа ва мажбуриятлари нималардан иборат эканлиги ҳақида сўз юритилган.

Ушбу мақолада бугунги ўзбек насрида ўзига хос услубга, ўз оҳангига эга бўлган ёзувчи Луқмон Бўрихон бадиий ижоди, ҳикоянавис сифатида ижодида янги давр кишисини бадиий кашф этишнинг ўзига хос тамойиллари, анъанавийлик билан новаторликни уйғунлаштириш, ижодий индивидуалликка интилиш каби қатор масалалар хусусида сўз юритилган. Адиб ижодида образларнинг айни вақтда тагмаънода ўзида давр белгиларини, замон дардларини, юксак инсоний ҳис-туйғуларни акс эттирган шахслар сифатида тасвирланиши бир қатор ҳикоялари мисолида таҳлилланади  ва тегишли хулосалар берилган.

Жиноят ва жазо бир-бири билан чамбарчас боғлиқ. Жазо - содир этилган жиноятга нисбатан давлатнинг табиий муносабати. Агар ижтимоий хавфли қилмиш жазоланмас экан, уни жиноят деб ҳисоблаш мумкин эмас. Жазо жиноят тушунчасининг мажбурий аломатидир. Шу боис жиноят ва жазо тушунчаларининг ахлоқий-ҳуқуқий ва ижтимоий-фалсафий мазмун-моҳиятини тадқиқ этиш долзарб ижтимоий масалалардан бири сифатида баҳоланмоқда.