Mazkur maqola, kimyo fanining asosiy tushunchalaridan biri bo'lgan molekula va uning hosil bo'lish jarayonini chuqur tahlil qiladi. Molekulalar, atomlar o'rtasidagi kimyoviy bog'lanishlar orqali tashkil topadi va ularning shakli, tarkibi va xossalari o'zgarib boradi. Maqolada kimyoviy bog'lanishlarning ikki asosiy turi — ionli va kovalent bog'lanishlar haqida batafsil ma'lumot beriladi. Ionli bog'lanishning elektronlar almashinuvi orqali qanday paydo bo'lishi va kovalent bog'lanishning atomlar o'rtasida elektronlar birikishidan qanday yuzaga kelishi ko'rib chiqiladi.

Bir xil atomlardan tashkil topgan moddani qaraymiz. Atomlar o’zaro ta’sirlashmagan hollarda, Bor postulatiga ko’ra, ikki atomlar qator energitk sathlarga ega bo’ladi.

Molekulyar optika - bu optika va molekulyar fizikani o‘zaro bog‘laydigan fan bo‘lib, u yorug‘likning moddalar bilan o‘zaro ta’sirini o‘rganadi, ayniqsa, mikroskopik darajada, ya’ni molekulalar va atomlarning o‘zaro ta’sirini. Ushbu maqolada molekulyar optikaning asosiy nazariy jihatlari va uning ilmiy qo‘llanilishiga e'tibor qaratiladi. Molekulyar optika elektromagnit nurlanishining har xil turlarining molekulalar va atomlar bilan o‘zaro ta’sirini, optik modellarni va nazariyalarni o‘rganishga qaratilgan. Tadqiqotlar va ilmiy ishlanmalar orqali bu soha ko‘plab ilm-fan va texnologiyalarda, jumladan, lazer texnologiyalarida, biologiya, kimyo va materialshunoslikda muhim qo‘llanilishlarga ega.

Ushbu maqolada kimyo fanining bir bo’limi bo’lgan kvant kimyo fanining paydo bo’lishi, rivojlanishida qanday yangiliklar kuzatilyotgani va vazifalari haqida ma’lumotlar berilgan. Kvant kimyo atomlar va molekulalarining elektron tuzilishini o’rganishi aytilgan. Moddalarning qattiqligi elektron bulutlarning qisilishiga nisbatan qarshiligiga bog’liqligini, ularning deformatsiyasiga sarflanadigan energiya esa elektronlar energiyasining oshishiga olib kelishini ham aytish mumkin. Kvant kimyo fanining  metodlari , fundamental qiymatlari, elektron fizik  konstantalarini hisoblab chiqishga imkon beruvchi bo’limdir. Bu fan bo’limining shakllanish yillarida tarkibiy  yarim-empirik metodlardan foydalaniladi.

Organik birikmalarda moddalarning kislata-asoslilik xossasi va ularning o’zgarishi
atomlardagi elektron zichlik bilan aniqlanadi. Elektron zichlikning o’zgarishi atom yoki
atomlar gruppasiga o’z ta’sirini ko’rsatadi. Misol tariqasida sirka kislotani oladigan bo’lsak, u
kuchsiz kislota hisoblanadi.

Barcha turdagi organik moddalarning asoslilik xossasi, atomlardagi elektron zichlik bilan
aniqlanadi. Elektron zichlikning o’zgarishi atom yoki atomlar gruppasiga o’z ta’sirini
ko’rsatadi. Misol tariqasida: ayrim moddalar kislotalilik xossasini juda kuchsiz namoyon
qilganligi uchun indikatorlar rangini o’zgartirmaydi. Bunga misol qilib, spirtlarni, fenollarni
olish mumkin. Ularning kislotaliligi vodorodining harakatchanligi bilan tushuniladi.Ularda
vodorodning harakatchanligi ya’ni kislotaliligi quyidagi tartibda ortib boradi:

O‘tish davri metallari, ayniqsa nikel, rux, vanadiy va mis, kimyoviy faol elementlar sifatida ko‘plab ligandlar bilan kompleks birikmalar hosil qiladi. Bu komplekslar biologik tizimlar, kataliz, dori kimyosi, va materialshunoslik sohalarida muhim rol o‘ynaydi. Kompleks hosil bo‘lishida metall ion va ligand o‘rtasidagi koordinatsion bog‘lanishning tabiati (kovalent yoki ion), liganddagi donor atomlar (O, N, S) hamda eritmaning fizik-kimyoviy xususiyatlari (pH, dielektrik doimiylik, ion kuchi) asosiy omillardir.

Komplekslar yoki koordinatsion birikmalar — bu o‘z markazida metall atomini tutuvchi va u bilan elektron juftini beruvchi ligandlar (atomlar, ionlar yoki molekulalar) orqali bog‘langan molekulalardir. Bunday komplekslar neytral yoki zaryadlangan bo‘lishi mumkin. Agar kompleks zaryadga ega bo‘lsa, uning zaryadi qarshi ionlar (anion yoki kationlar) orqali muvozanatlashadi.