“Mahbub ul-qulub” Alisher Navoiyning umri so‘nggida yaratgan yirik nasriy asaridir. “Mahbub ul-qulub” (“Ko‘ngillarning sevgani”) shoirning hayotdan olgan tajribalariga, taassurotlariga, ijtimoiy-siyosiy, axloqiy-ta’limiy qarashlariga yakun yasab, turli ijtimoiy guruh, tabaqalarni tasnif va ta’rif etadi, ularning burchi va vazifalarini yoritib beradi. Bu guruh va tabaqalarga ta’rif berar ekan, ba’zilarning faoliyatini, xulq-atvoridagi illat va kamchiliklarni fosh etadi. O‘z oldiga Navoiy bu tabaqa va guruhlarni ezgulikka yo‘llashni maqsad qilib qo‘yadi. Navoiyning maqsadiga ko‘ra bu asar ijtimoiy-axloqiy masalalar va odob-axloq bo‘yicha bir dasturamal bo‘lishi, hayotni tuzatishga yordam bermog‘i lozim edi.