Zulfiyaxonim XX asr o‘zbek adabiyotida ayol ijodkor shaxsining shakllanishi, milliy adabiy tafakkur va ijtimoiy ong rivojida muhim o‘rin egallagan siymolardan biridir; uning hayoti va ijodi ayol ruhiyati, sadoqat, vatanparvarlik hamda ma’naviy barqarorlik masalalarini yoritishda alohida ahamiyat kasb etadi va mazkur maqolaning maqsadi Zulfiyaxonim ijodining g‘oyaviy-estetik xususiyatlarini ilmiy asosda ochib berishdan iborat. Tadqiqotda tarixiy-biografik, qiyosiy-adabiy va matn tahlili metodlari qo‘llanilib, shoira ijodiga mansub 50 dan ortiq she’r va nasriy manbalar tizimli ravishda o‘rganildi. Tahlil natijalari shuni ko‘rsatdiki, Zulfiyaxonim asarlarida ayol obrazining ijtimoiy faolligi 65 % hollarda ijobiy transformatsiya sifatida talqin etilgan, lirik qahramon tilidagi vatan va sadoqat motivlari esa poetik birliklarning qariyb 40 % ini tashkil etadi. Xulosa qilib aytganda, Zulfiyaxonim ijodi o‘zbek adabiyotida ayol ovozining ilmiy-nazariy jihatdan mustahkamlanishiga xizmat qilgan bo‘lib, mazkur tadqiqot shoira merosini zamonaviy adabiyotshunoslik kontekstida qayta talqin etish va uni global gender-adabiy jarayonlar bilan bog‘lash imkonini beradi.