Platsentar yetishmovchilik - homiladorlik davrida ona va homila o‘rtasidagi moddalar almashinuvi, gazlar transporti hamda gormonal muvozanatning buzilishi natijasida rivojlanadigan murakkab patofiziologik holat hisoblanadi. Ushbu sindrom homilaning o‘sishdan orqada qolishi, intrauterin gipoksiya va perinatal asoratlarning asosiy sababi sifatida qaraladi. Platsentar yetishmovchilikning patogenezi ko‘p omilli bo‘lib, unda oksidlovchi stress, immun yallig‘lanish reaktsiyalari, endotelial disfunktsiya hamda angiogenez jarayonining buzilishi muhim rol o‘ynaydi. So‘nggi yillarda ushbu kasallikni erta aniqlashga yo‘naltirilgan biomarkerlarni o‘rganish tibbiy tadqiqotlarning dolzarb yo‘nalishiga aylandi. Ayniqsa PlGF, sFlt-1, VEGF va Hcg kabi ko‘rsatkichlar platsentar funksional holatini baholashda yuqori diagnostik ahamiyatga ega ekanligi aniqlanmoqda. Ushbu maqolada platsentar yetishmovchilikning patogenezi, molekulyar mexanizmlari, hamda uni erta bosqichda aniqlash imkonini beruvchi asosiy biomarkerlarning diagnostik va prognostik qiymati tahlil qilinadi. Maqolada zamonaviy adabiyotlar tahlili asosida platsentar yetishmovchilikka olib keluvchi patobiokimyoviy mexanizmlar, oksidativ stressning roli va angiogen omillarning o‘zaro ta’siri yoritilgan. Shuningdek, erta tashxis va profilaktika choralari bo‘yicha amaliy tavsiyalar ham keltiriladi. Ushbu tadqiqot natijalari perinatal o‘limni kamaytirish, onalik va bolalik salomatligini mustahkamlashda muhim klinik ahamiyatga egadir.