Tezisda qadimgi dunyo tarixini o‘qitishda milliy darsliklar va xorijiy ochiq ta’lim resurslari (Open Educational Resources — OER)dan foydalanishning kontent hamda metodik jihatlari qiyosiy tahlil qilinadi. OER tushunchasi UNESCO tavsifiga ko‘ra ochiq litsenziya asosida bepul foydalanish, qayta ishlash, moslashtirish va tarqatishga ruxsat beruvchi o‘quv materiallarini anglatadi; bu yondashuv mazmunni lokallashtirish, tarjima qilish va o‘quvchi ehtiyojiga moslashtirish imkonini kengaytiradi. Milliy darsliklar esa o‘quv dasturi va ta’lim standartlariga muvofiqligi, til va madaniy kontekstning mosligi, mavzularning uzviy ketma-ketligi bilan ajralib turadi. Qiyos natijalari shuni ko‘rsatadiki, darsliklar “tayanch narrativ va bazaviy bilim”ni barqaror ta’minlaydi, OER esa manbalar xilma-xilligi, multimedia va interaktiv vazifalar orqali tarixiy tafakkurni faollashtiradi, biroq sifatni tekshirish, moslik va infratuzilma masalalarini talab etadi. Tadqiqot yakunida “darslik — skelet, OER — boyituvchi qatlam” tamoyili asosida integratsiyalashgan model taklif etiladi.