Ushbu ilmiy maqolada bolalar jigari anatomik va fiziologik jihatdan yetilmagan organ sifatida o‘ziga xos tuzilishga ega ekani hamda bu holat gepatit kasalliklarining kechishiga, ularning klinik manzarasi va oqibatlariga qanday ta’sir ko‘rsatishi tahlil qilinadi. Bolalik davrida jigar parenximasi, qon tomir tarmog‘i, safro yo‘llari va mikrosirkulyator tizimining tuzilishida kuzatiladigan morfologik farqlar gepatotrop viruslarning ayniqsa A, B, C turlari patogen ta’siriga nisbatan sezuvchanlikni oshirishi aniqlangan. Tadqiqot davomida pediatrik anatomiya, gepatologiya va virusologiya sohalaridagi ilmiy manbalar tahlil qilinib, bolalar jigari o‘sish bosqichlarida sodir bo‘ladigan gistologik o‘zgarishlar, parenximatoz hujayralarning regenerativ imkoniyatlari hamda immun javob mexanizmlarining o‘zgarishi chuqur o‘rganildi. Maqolada shuningdek, jigar hujayralarining fiziologik yetilmaganligi tufayli bolalarda gepatit kechishi ko‘pincha o‘tkirroq, intoksikatsion sindromlar esa yaqqolroq namoyon bo‘lishi ilmiy asosda ko‘rsatilgan. Bolalar jigari anatomiyasining o‘ziga xos jihatlaridan biri parenximaning yuqori suv sig‘imi, nisbatan yumshoq to‘qima tuzilishi, keng kapillyar tarmog‘i virusli zararlanish jarayonini tezlashtirishi mumkin. Shu bilan birga, erta yoshdagi bolalarda jigar hujayralarining regeneratsion qobiliyati yuqoriligi tufayli kasallikdan keyingi tuzalish jarayoni kattalarnikiga nisbatan tezroq kechishi kuzatiladi. Tadqiqotda bolalar va kattalar jigari o‘rtasidagi anatomik-fiziologik farqlar tasvirlab beriladi, gepatit rivojlanish mexanizmlariga ularning ta’siri tahlil qilinadi hamda pediatriyada jigar kasalliklarini erta tashxislash va oldini olish strategiyalari taklif qilinadi. Ushbu maqola pediatriyada, tibbiyot talabalari va gepatologiya sohasida faoliyat yurituvchi mutaxassislar uchun ilmiy-amaliy ahamiyatga egadir.